-Agora, meu querido Glaucón -continuei-
esta figuración debe ser aplicada ponto por ponto ao denantes
dito: hai que comparar o ámbito do que se manifesta á
vista coa morada-prisión; a luz do lume que hai nela co
poder do sol: e se comparas a subida arriba e a contemplación
do que alí hai coa ascensión da alma ao ámbito
intelixible, non defraudarás a miña expectativa,
que é polo que estás desexoso de escoitarme. Deus
sabe, cicais, se isto é verdade. En calquera caso, o que
a min me parece é isto: no intelixible o último
que se ve, e con traballo, é a idea do Ben; pero unha vez
percibida, hai que concluír que ela é como a causa
de todo o recto e belo de tódalas cousas; que no mundo
visible xerou a luz e o seu señor, namentras que no intelixible
ela é a soberana, productora da verdade e da intelixencia,
e que ten que poñer os ollos nela quen, tanto privada como
públicamente, queira proceder de forma sabia.
(PLATON, A República, lib. VII)
1. Analise estrutural
a) Tema central
Teoría do Coñecemento, Etica e Política.
O texto contén a interpretación da "alegoría
da caverna" na que Platón afirma a existencia de dous
mundos e a supremacía do intelixible e a primacía
da idea de Ben A problemática na que se inscribe o tema
tenta acadar a solución á educación dos futuros
gobernantes da Polis e dar unha explicación á contradicción
mundo conceptual-mundo sensible.
1ª parte (liñas 1-6) Iníciase a interpretación
da alegoría. Comparación entre dous mundos. Tese
principal: Comparación entre o mundo sensible coa morada-prisión
e o mundo de arriba co mundo intelixible Teses secundarias: -comparación
lume-sol -necesidade da ascensión da alma
2ª parte (liñas 7-12) Idea do ben como
causa do bo e o belo. Visión do bo e xerarquía das
ideas. Tese principal: A idea de Ben como causa de todo o bo e belo
Teses secundarias: -comparación mundo visible-intelixible
-a idea de Ben produce a verdade
3ª parte (liñas 13-14) Consecuencias:
Vida sabia individual y colectiva. Tese principal: O coñecemento
do Ben é condición para unha vida sabia
2. Análise semántica
Conceptos e expresións do texto
"Morada-prisión" - "Mundo sensible"
"subida arriba" - "Mundo intelixible"
"ascensión da alma"
"idea do Ben" - "vida sabia"
Conceptos complementarios:
"doxa" -"episteme"
"eros" - "noesis"
"dialéctica" - "recordo"
"xustiza como harmonía"
3. Explicación
e valoración persoal
Explicación. Ideas a desenrrolar.
1ª parte
-Caracterización platónica do mundo sensible (cambiante
como o describe Heráclito) e do mundo intelixible (permanente
como o Ser de Parménides).
-Relación entre mundo sensible e intelixible
-Precisar o paralelismo entre o dualismo ontolóxico e o dualismo
epistemolóxico: o mundo da "morada-prisión"
é o obxecto do coñecemento sensible (doxa) e o mundo
de "arriba" é obxecto do coñecemento intelectual
(episteme).
2 parte
-Comparación entre o sol e a idea do Ben.
-Pertenenza da alma ao mundo das ideas e necesidade do seu ascenso
á contemplación ( recordo ) das mesmas para entender
e organizar o mundo sensible.
-Dificultades no ascenso da alma. O ascenso esixe amor (eros) á
verdade e ao Ben e, tamén, un esforzo cognoscitivo (educación
cara a "noesis") para chegar á súa contemplación.
-Organización xerárquica das ideas que remata na idea
de Ben. A dialéctica é o camiño para realizar
o ascenso ata a idea de Ben.
3 Parte
-O home sabio será aquel que coñece ( "noesis")
e ama ("eros") o mundo intelixible e a idea de Ben.
-O home sabio organiza harmonicamente (con xustiza) as partes que
o compoñen.
-O home sabio é o que ten que organizar a sociedade, porque
só el será quen de facelo con xustiza, que é
o fin da Polis.
Valoración persoal: Non se
ofrece aqui por ser un traballo persoal para o que non cabe dar
indicacións precisas.
4. Contextualización:
Na obra do autor: Na historia da filosófia:
-Platón pretende superar, como o seu mestre Sócrates
o relativismo e o escepticismo dos sofistas.
-Recibe gran influencia de Heráclito (mundo sensible) e de
Parménides (mundo intelixible) e do seu mestre Sócrates
(conceptos universais e intelectualismo ético)
-O seu dualismo ontolóxico será criticado por Aristóteles.
-E un autor con grande proxección na historia da filosófia,
tanto nas correntes realistas como nas idealistas.
5.- COMENTARIO DO TEXTO:
Tendo como ponto de referencia o esquema interpretativo realizado,
pero evitando un sometemento ao mesmo que implique un comentario
fragmentado e inconexo, realizar, de acorco coas normas de redacción
propostas, un comentario, persoal e fluido, do texto.
|