Misa en
Rito Hispano-Mozárabe
IN OCTAVA PASCHÆ
Annus secundus
OCTAVA DE PASCUA
Año II (1)
|
 |
| |
| Prælegendum
/ Canto de entrada |
Cf. Jn
20,19.24.27; Ap 5,13b (2) |
Appáruit
Dóminus iánuis clausis discípulis suis, cum esset Dóminus unus
non crédidit ex eis Thomas.
Mitte manum tuam in fixúras clavórum meórum, et esto iam
fidélis.
Dóminus meus et Deus meus, allelúia, allelúia. |
Estando los
discípulos con las puertas cerradas llegó el Señor. Tomás no
estaba con ellos cuando llegó Jesús y no creyó.
Mete tu mano en las llagas de los clavos, y sé creyente.
Señor mío y Dios mío, aleluya, aleluya. |
V/. Sedénti in throno et Agno,
benedíctio et honor et glória et potéstas in sæcula sæculórum.
R/. Dóminus meus et Deus meus, allelúia,
allelúia.
V/. Glória et
honor Patri et Fílio et Spirítui Sancto in
sæcula sæculorum. Amen.
R/. Dóminus meus et Deus meus, allelúia,
allelúia. |
V/. Al que se sienta en el trono y al
Cordero la alabanza, el honor, la gloria y el poder por los
siglos de los siglos.
R/. Señor mío y Dios mío, aleluya,
aleluya.
V/. Gloria y honor
al Padre y al Hijo y al Espíritu Santo, por los
siglos de los siglos. Amén.
R/. Señor mío y Dios mío, aleluya,
aleluya. |

| Post gloriam
/ Oración después del
Gloria |
| Tibi glóriam
concínimus, Dómine Deus noster, tuámque poténtiam postulámus, ut
sicut pro nobis peccatóribus dignátus es mori, et clarificátus
secúndo post tértium diem apparuísti in glória resurrectiónis,
ita per te absolúti in te mereámur habére perpétuum gáudium, ita
ut nobis præcéssit vere Resurrectiónis exémplum. R/. Amen. |
Cantamos tus glorias, Señor y Dios
nuestro, y pedimos a tu poder que, así como te dignaste morir
por nosotros, pecadores y te apareciste radiante por segunda vez
después del tercer día en la gloria de la Resurrección; así,
libertados por Ti, merezcamos también tener en Ti la gloria
perdurable, así como nos has precedido dándonos ejemplo de una
verdadera resurrección. R/.
Amén. |
| Per misericórdiam tuam, Deus noster, qui es
benedíctus et vivis et ómnia regis in sæcula sæculórum. R/.
Amen. |
Por tu misericordia, Dios nuestro,
que eres bendito y vives y todo lo gobiernas por los siglos de
los siglos. R/.
Amén. |

LITURGIA VERBI
/ LITURGIA DE LA PALABRA
| Prophetia
/ Profecía |
| Annus secundus / Año II |
Ap 7,2-12 |
Apocalípsis Ioánnis apóstoli.
R/. Deo grátias. |
Lectura del libro del Apocalipsis.
R/. Demos gracias a
Dios. |
| In
diébus illis: Ego Ioánnes, servus Iesu Christi, vidi
álterum ángelum ascendéntem ab ortu solis, habéntem sigíllum Dei
vivi; et clamávit voce magna quáttuor ángelis, quibus datum est
nocére terræ et mari, dicens: «Nolíte nocére terræ neque mari
neque arbóribus, quoadúsque signemus servos Dei nostri in
fróntibus eorum». Et audívi númerum signatórum, centum
quadragínta quáttuor mília signáti ex omni tribu filiórum
Ísrael: ex tribu Iudæ duódecim mília signáti, ex tribu Ruben
duódecim mília, ex tribu Gad duódecim mília, ex tribu Aser
duódecim mília, ex tribu Néphthali duódecim mília, ex tribu
Manásse duódecim mília, ex tribu Símeon duódecim mília, ex tribu
Levi duódecim mília, ex tribu Íssachar duódecim mília, ex tribu
Zábulon duódecim mília, ex tribu Ioseph duódecim mília, ex tribu
Béniamin duódecim mília signati.
Post hæc vidi: et ecce turba magna, quam dinumeráre nemo
póterat, ex ómnibus géntibus et tríbubus et pópulis et linguis
stantes ante thronum et in conspéctu Agni, amícti stolis albis,
et palmæ in mánibus eórum; et clamant voce magna dicéntes:
«Salus Deo nostro, qui sedet super thronum, et Agno».
Et omnes ángeli stabant in circúitu throni et seniórum et
quáttuor animálium, et cecidérunt in conspéctu throni in fácies
suas et adoravérunt Deum dicéntes:
«Amen. Benedíctio et glória et sapiéntia et gratiárum
actio et honor et virtus et fortitúdo Deo nostro in sæcula
sæculórum. Amen». |
En aquellos días:
Yo Juan, siervo de Jesucristo, vi otro ángel, que subía del
oriente y llevaba el sello del Dios vivo; y gritó con voz
potente a los cuatro ángeles a los que se les había dado el
poder de dañar la tierra y el mar: «No toquéis la tierra, ni el
mar, ni los árboles hasta que hayamos sellado en la frente a los
servidores de nuestro Dios». Y oí el número de los sellados de
todas las tribus de Israel: ciento cuarenta y cuatro mil: de la
tribu de Judá, doce mil; de la tribu de Rubén, doce mil; de la
tribu de Gad, doce mil; de la tribu de Aser, doce mil; de la
tribu de Neftalí, doce mil; de la tribu de Manasés, doce mil; de
la tribu de Simeón, doce mil; de la tribu de Leví, doce mil; de
la tribu de Isacar, doce mil; de la tribu de Zabulón, doce mil;
de la tribu de José, doce mil; de la tribu de Benjamín, doce
mil.
Después de esto vi aparecer una gran muchedumbre, que nadie
podía contar, de toda nación, raza, pueblo y lengua. Estaban en
pie delante del trono de Dios y delante del cordero, vestidos
con vestiduras blancas y con palmas en sus manos. Gritaban con
voz potente: «La victoria es de nuestro Dios, que está sentado
en el trono, y del cordero».
Todos los ángeles estaban en pie alrededor del trono, de los
ancianos y de los cuatro seres vivientes. Cayeron de rodillas
ante el trono y adoraron a Dios, diciendo:
«Amén. La bendición, la gloria, la sabiduría, la acción de
gracias, el honor, el poder y la fuerza a nuestro Dios por los
siglos de los siglos. Amén». |
| R/. Amen. |
R/.
Amén. |

| Psallendum
/ Salmo de meditación |
| Annus secundus / Año II |
Cf. Sal 71,18-19; 105,48 |
| Repléta
est glória Dómini omnis terra, et dicit omnis pópulus: Fiat,
fiat. |
Que toda la tierra
se llene de la gloria del Señor, y que todo el pueblo diga:
Amén, amén. |
V/. Benedíctus Deus Ísrael, et
benedíctum nomen maiestátis eius.
R/. Fiat, fiat. |
V/. Bendito sea el Dios de Israel, y
bendito sea su nombre.
R/. Amén, Amén. |

| Apostolus
/ Apóstol |
| Annus secundus / Año II |
Hech 8,26-40 |
Léctio libri Áctuum
Apostólorum.
R/. Deo grátias. |
Lectura del libro de los Hechos de los
Apóstoles.
R/. Demos gracias a
Dios. |
| In
illis diébus: Ángelus Dómini locútus est ad Philíppum
dicens: «Surge et vade contra meridiánum ad viam, quæ descéndit
ab Ierúsalem in Gazam; hæc est desérta». Et surgens ábiit; et
ecce vir Æthíops eunúchus potens Candácis regínæ Æthíopum, qui
erat super omnem gazam eius, qui vénerat adoráre in Ierúsalem et
revertebátur sedens super currum suum et legébat prophétam
Isaíam.
Dixit autem Spíritus Philíppo: «Accéde et adiúnge te ad
currum istum».
Accúrrens autem Phílippus audívit illum legéntem Isaíam
prophétam et dixit: «Putásne intéllegis, quæ legis?».
Qui ait: «Et quómodo possum, si non áliquis osténderit
mihi?». Rogavítque Philíppum, ut ascénderet et sedéret secum.
Locus autem Scriptúræ, quem legébat, erat hic: «Tamquam
ovis ad occisiónem ductus est et sicut agnus coram tondénte se
sine voce, sic non áperit os suum. In humilitáte eius iudícium
eius sublátum est. Generatiónem illíus qui enarrábit? Quóniam
tóllitur de terra vita eius».
Respóndens autem eunúchus Philíppo dixit: «Óbsecro te, de
quo prophéta dicit hoc? De se an de álio áliquo?». Apériens
autem Philíppus os suum et incípiens a Scriptúra ista,
evangelizávit illi Iesum.
Et dum irent per viam, venérunt ad quandam aquam; et ait
eunúchus: «Ecce aqua; quid próhibet me baptizári?».
Et iussit stare currum; et descendérunt utérque in aquam
Philíppus et eunúchus, et baptizávit eum.
Cum autem ascendíssent de aqua, Spíritus Dómini rápuit
Philíppum, et ámplius non vidit eum eunúchus; ibat autem per
viam suam gaudens.
Philíppus autem invéntus est in Azóto et pertránsiens
evangelizábat civitátibus cunctis, donec veníret Cæsaréam. |
En aquellos días:
El ángel del Señor dijo a Felipe: «Ponte en marcha hacia el sur,
por el camino que va de Jerusalén a Gaza a través del desierto».
Y se puso en marcha. En esto un etíope eunuco, ministro de
Candaces, reina de Etiopía, administrador de todos sus bienes,
que había venido a Jerusalén, regresaba y, sentado en su carro,
leía al profeta Isaías.
El Espíritu dijo a Felipe: «Avanza y acércate a ese carro».
Felipe corrió, oyó que leía al profeta Isaías y dijo:
«¿Entiendes lo que estás leyendo?».
Él respondió: «¿Cómo lo voy a entender si alguien no me lo
explica?». Y rogó a Felipe que subiera y se sentara con él.
El pasaje de la Escritura que leía era éste: «Como cordero
llevado al matadero, como ante sus esquiladores una oveja muda y
sin abrir la boca. Por ser pobre, no le hicieron justicia. Nadie
podrá hablar de su descendencia, pues fue arrancado de la tierra
de los vivos».
El eunuco dijo a Felipe: «Por favor, ¿de quién dice esto el
profeta? ¿De él o de otro?». Felipe tomó la palabra y,
comenzando por este pasaje de la Escritura, le anunció la buena
nueva de Jesús.
Continuaron su camino y llegaron a un lugar donde había agua;
el eunuco dijo: «Mira, aquí hay agua; ¿qué impide que me
bautice?».
Y mandó detener el carro. Bajaron los dos al agua, Felipe y
el eunuco, y lo bautizó.
Al salir del agua, el Espíritu del Señor arrebató a Felipe.
El eunuco ya no lo vio más, y continuó su camino muy contento.
Felipe se encontró con que estaba en Azoto, y fue
evangelizando todas las ciudades hasta llegar a Cesarea. |
| R/. Amen. |
R/.
Amén. |

| Evangelium
/ Evangelio |
| Annus secundus / Año II |
Jn 20,19-31 |
Léctio sancti
Evangélii secúndum Ioánnem.
R/. Glória tibi,
Dómine. |
Lectura del santo Evangelio
según san Juan.
R/. Gloria a ti,
Señor. |
| In
illo témpore: Cum esset sero die illa prima
sabbatórum, et fores essent clausæ, ubi erant discípuli propter
metum Iudæórum, venit Iesus et stetit in medio et dicit eis:
«Pax vobis».
Et hoc cum dixísset, osténdit eis manus et latus. Gavísi sunt
ergo discípuli, viso Dómino.
Dixit ergo eis íterum: «Pax vobis. Sicut misit me Pater, et
ego mitto vos».
Et cum hoc dixísset, insufflávit et dicit eis: «Accípite
Spíritum Sanctum. Quorum remiséritis peccáta, remíssa sunt eis; quorum
retinuéritis, reténta sunt».
Thomas autem, unus ex Duódecim, qui dícitur Dídymus, non erat
cum eis, quando venit Iesus.
Dicébant ergo ei álii discípuli: «Vídimus Dóminum».
Ille
autem dixit eis: «Nisi vídero in mánibus eius signum clavórum et
mittam dígitum meum in signum clavórum et mittam manum meam in
latus eius, non credam».
Et post dies octo íterum erant discípuli eius intus, et
Thomas cum eis.
Venit Iesus iánuis clausis et stetit in médio et
dixit: «Pax vobis».
Deínde dicit Thomæ: «Infer dígitum tuum huc et vide manus
meas et affer manum tuam et mitte in latus meum, et noli esse incrédulus sed fidélis».
Respóndit Thomas et dixit ei: «Dóminus meus et Deus meus!». Dicit ei Iesus: «Quia
vidísti me, credidísti. Beáti, qui non vidérunt et
credidérunt».
Multa quidem et ália signa fecit Iesus in conspéctu
discipulórum suórum, quæ non sunt scripta in libro hoc; hæc autem scripta sunt, ut credátis quia Iesus est Christus
Fílius Dei, et ut credéntes vitam habeátis in nómine eius. |
En aquel tiempo:
En la tarde de aquel día, el primero de la semana, y estando los
discípulos con las puertas cerradas por miedo a los judíos,
llegó Jesús, se puso en medio y les dijo: «¡La paz esté con
vosotros!».
Y les enseñó las manos y el costado. Los discípulos se
llenaron de alegría al ver al Señor.
Él repitió: «¡La paz esté con vosotros! Como el Padre me
envió a mí, así os envío yo a vosotros».
Después sopló sobre ellos y les dijo: «Recibid el Espíritu
Santo. A quienes perdonéis los pecados, les serán perdonados; a
quienes se los retengáis, les serán retenidos».
Tomás, uno de los doce, a quien llamaban «el Mellizo», no
estaba con ellos cuando llegó Jesús.
Los otros discípulos le dijeron: «Hemos visto al Señor».
Él les dijo: «Si no veo en sus manos la señal de los clavos y
no meto mi dedo en el lugar de los clavos y la mano en su
costado, no lo creo».
Ocho días después, estaban nuevamente allí dentro los
discípulos, y Tomás con ellos. Jesús llegó, estando cerradas las
puertas, se puso en medio y les dijo: «¡La paz esté con
vosotros!».
Luego dijo a Tomás: «Trae tu dedo aquí y mira mis manos; trae
tu mano y métela en mi costado, y no seas incrédulo sino
creyente».
Tomás contestó: «¡Señor mío y Dios mío!». Jesús dijo: «Has
creído porque has visto. Dichosos los que creen sin haber
visto».
Otros muchos milagros hizo Jesús en presencia de sus
discípulos, que no están escritos en este libro. Éstos han
sido escritos para que creáis que Jesús es el mesías, el hijo de
Dios, y para que creyendo tengáis vida en su nombre. |
| R/. Amen. |
R/.
Amén. |

| Laudes |
| Annus secundus / Año II |
Cf. Lc 24,36.38.39
(3) |
| Allelúia. |
Aleluya. |
V/.
Appáruit Dóminus Iesus discípulis suis, dicens: Pax vobis.
Ego sum qui resurréxi. Nolíte timére.
R/. Allelúia. |
V/. El Señor Jesús se presentó en medio
de sus discípulos y les dijo: La paz esté con vosotros. No
tengáis miedo. Soy yo mismo, que he resucitado.
R/. Aleluya. |
| Sacrificium
/ Canto del Ofertorio |
| Annus secundus / Año II |
Cf. 1 Mac 4,55-57; 13,51-52a
(4) |
Omnis pópulus adoravérunt
Dóminum, et benedixérunt ei qui prósperum fecit eis; et
obtulérunt oblatiónem ac sacrifícium laudis, cum lætítia diébus
octo, ornántes fáciem templi corónis áureis, allelúia, allelúia. |
Todo el pueblo alabó al Señor que
les había concedido el éxito; y ofrecieron holocaustos y
sacrificios de acción de gracias con alegría durante ocho días,
adornaron la fachada del templo con coronas de oro, aleluya, aleluya. |
V/. Allelúia.
Introívit sacérdos in domum Dómini orans et benedícens Dóminum
cum laude et ramis palmárum in hymnis et cánticis dicens:
constítuit Dóminus ut ómnibus annis celebrétur sollémnia ista. |
V/. Aleluya.
Entraron los sacerdotes en la casa del Señor, orando y
bendiciendo al Señor con aclamaciones y ramos de palma cantando
cánticos e himnos: el Señor ordenó celebrar cada año este día |
| R/.
Cum lætítia diébus octo, ornántes fáciem templi corónis
áureis, allelúia, allelúia. |
R/. Con alegría durante ocho días,
adornaron la fachada del templo con coronas de oro, aleluya, aleluya. |

| Oratio Admonitionis
/ Monición
sacerdotal |
|
Compléto dilectíssimi
fratres, sacræ sollemnitátis salutárium diérum
número, pótius quam perácto, multísque Deo præsule
lustratórum cúrsibus celebrándo cómpotes obsequéllæ gérimus
de perféctis; spei títulum capiámus de futúris.
Orémus ergo, ut sic apud clementíssimum Patrem vota
nostra hæc legátio præséntium festórum insínuet, quo
diútinum plebi suæ huius vitæ commértium ánnuæ litatiónis
redivíva gáudia summinístrent.
R/. Amen.
|
|
Regnánte Dómino nostro Iesu
Christo, qui vivit et regnat in sæcula sæculórum.
R/. Amen.
|
|

| Alia / Oración entre los
Dípticos |
|
Ingéniti Genitóris génite Fili, qui in eo nobis diéi huius
octávi renóvas cultum, in quo
te discipulórum aspéctibus hódie præbuísti palpándum. Nam
licet hæc dies sit prior præ cæteris cónditus, octávus post
septem effícitur revolútus; quo ipse, sicut admirabíliter e
sepúlcro surrexísti a mórtuis, ita ad discípulos
inæstimabíliter intrásti iánuis obserátis. Inítium vidélicet
Paschæ ac finem exórnans cóngruis sacraméntis, cum et
resurréctio tua custódibus terrórem incúteret, et
manifestátio discipulórum corda dúbia confortáret.
Quæsumus,
ergo, ut nos his sacraméntis imbútos, fides qua te crédimus,
post istud sæculum tibi repræséntet illæsos. Nullum nobis de
te scrúpulum dubitatiónis, errorísque, aut ótium páriat, aut
quæsítio incáuta enútriat. Serva in nómine tuo quos
redemísti sánguine pretióso. Contemplándum te nostris
sénsibus præbe, nostrúmque cor
dignátus ingredére. Esto
semper in médio nostri, qui hódie pacem núntians
discipulórum in médio astitísti.
Quique in eis insufflásti
Spíritum vitæ, nobis largíre eiúsdem Spíritus consolatiónem,
quo sacrum Pascha, quod evolútis septem diérum cúrsibus
immolávimus, huius octávi diéi currículo præsénti sacrifício
consummémus. Ut in hoc die, a quo resurrectiónis tuæ cœpimus
excólere mystérium, præséntis Paschæ peragámus legítimum
sacraméntum.
R/. Amen.
|
|
Per
misericórdiam tuam, Deus noster, in cuius
conspéctu sanctórum apostolórum et
mártyrum, confessórum atque vírginum
nómina recitántur.
R/. Amen.
|
Por tu misericordia, Dios nuestro, en cuya
presencia recitamos los nombres de los santos Apóstoles y
Mártires, Confesores y Vírgenes.
R/. Amén. |

| Post Nomina
/ Oración
después de los Dípticos |
Dies istos, Dómine, quos in lætítia celebrámus, Christi tui
resurréctio gloriósa depínxit, nobísque in generatióne
perpétua celebrándos doctrína apostólica derelíquit.
Astántes ergo ante tuam maiestátem, clementíssime Pater, Pascha legítimum frequentámus, et ut nobíscum sit
sponsus ætérnus, iugi obsecratióne
depóscimus. Éripe itaque nos et famíliam tuam ab
iniquitátibus cunctis, ab scándalo et diébus malígnis.
Præpára nobis mensam venerándi altáris, quam circumdémus
velut sóboles magnífici regis; ut offeréntes propitiatórium
libámen pro nobis et fámulus tuis exaudíri apud te mereámur
tam pro vivéntibus quam pro defúnctis.
R/. Amen.
|
|
Quia tu es vita vivórum,
sánitas infirmórum ac réquies ómnium fidélium defunctórum in
ætérna sæcula sæculórum.
R/. Amen.
|
Porque Tú eres la vida de los que viven, la
salud de los enfermos, y el descanso de todos los fieles
difuntos por todos los siglos de los siglos.
R/. Amén. |

| Ad Pacem
/ Oración
de la Paz |
| Christe Dei Fílius, qui obserátis seris ad
discípulos intrans, ætérna eos pace confírmas: præbe in his
sollemnitátibus obsequénti catérvæ, et simultátis vítium
fúgere, et caritátis veræ concórdiam veráciter retinére.
Quo tui discípuli per dilectiónem effécti, illis perácta Paschæ
sollémnis sacrifíciis
honorémus, quibus ipsi purificári a nostris crimínibus
mereámur. R/. Amen.
|
|
Præsta, per auctórem pacis et caritátis
Dóminum nostrum Iesum Christum, cum quo tibi est una et cœquális
esséntia in unitáte Spíritus Sancti regnántis Deus in sæcula sæculórum.
R/. Amen.
|
|

| Illatio /
Acción de
gracias |
| Dignum et iustum est nos tibi
grátias ágere, Dómine, sancte Pater, ætérne omnípotens Deus,
per Iesum Christum Fílium tuum Dóminum nostrum, ómnium
magístrum et formam doctrínæ præbéntem in humilitáte, et
maiestátem deitátis ostendéntem in divína virtúte.
Qui per infirmitátem carnis mori dignátus est, et
resurréxit per divínam Spíritus Sancti virtútem. Qui
plúrimis modis et multis arguméntis se discípulis suis vivum
exhíbuit, ut vidéri, tangi, tractárique potuísset, ne
crederétur assúmpti hóminis carnem in ínferis reliquísse.
Qui octávo die resurrectiónis suæ pro metu iudæórum
discípulis domi iánuis clausis appáruit, et omnem
diffidéntiam ad nostræ credulitátis exémpla destrúxit. Hic
cum improvísus, in médio circum sedéntium apparéret,
putábant omnes solum se spíritum cérnere, qui possit clausis
iánuis introíre. Quorum cum corda turbáta previdéret, illum
supérflua prióri sollicitúdine pernegántem affári dignátus
est, ut latus perfóssum láncea mánibus attrectáret, et
fixúras clavórum in suis palmis aspíceret; ut non pernitiósa
incredulitáte tabésceret, sed céleri confessióne gaudéret.
Isto proínde, qui cum vidéret crédidit, beatióres illos qui
non vidéntes credidíssent, difiníta senténtia declarávit.
Vere fidélis Dóminus in verbis suis, et sanctus in
ómnibus opéribus suis. Pati et resúrgere se promísit et
dócuit; et legis orácula non solvit, sed pótius adimplévit.
Quis enim hæc sufficiénter póterit enarráre mirácula,
quáliter homo verus córpore solidátus clausis claustris
intráverit, aut trémula molliáque aquárum órbita sicca
planta discúrrerit? Cui cum iánuam introíret non óbfuit
córporis modus, et cum mária sicco pede transcúrreret carnis
non óbstitit pondus. Ut vere summus in suis mirabílibus
Deus, et qui in útero virgináli íngredi egredíque pótuit,
claustris pudicítiæ permanéntibus, ipse ínferos penetrávit
illæsus, et resurréxit sine ulla carnis corruptióne secúrus.
Cui mérito omnes ángeli et archángeli non cessant
clamáre cotídie una voce dicéntes: |
|

| Post Sanctus
/ Oración
después del Sanctus |
| Vere sanctus, vere benedíctus
Dóminus noster Iesus Christus Fílius tuus. Qui per clausa óstia dum
discípulos visitáret, introívit ut Deus, ut cum de veritáte
córporis sui dubitántibus péteret panem et manducáret, homo
esset verus invéntus. Illud fáciens mirabíliter; hoc
misericórditer. Illud ad glorificándam poténtiam divinitátis;
hoc ad asseréndam substántiam carnis. Oportébat quippe eos illum in utráque natúra conspícere,
quem mediatórem iubebántur Dei atque hóminum prædicáre. Cui
favum mellis simplíciter offeréntes, fidem suam locúti sunt
donis mýsticis nos docéntes. Sic est enim ex duábus rebus
simplex favi confécta matéria, sic in natúris duábus una Christi
créditur exstitísse persóna.
Quia ipse est Dóminus ac redémptor ætérnus. |
|

| Post
Pridie / Invocación |
|
Fácimus, Dómine, commemoratiónem Dómini nostri Iesu Christi
Fílii tui, qui nos morte sua redémit et resurrectióne
eréxit; quique hódie ad discípulos iánuis clausis intrávit,
et uni eórum hæsitánti, corpórea attrectatióne se palpándum
exhíbuit. Unde per ipsum te, Deus Pater, expóscimus, ut illo
Spíritu hæc obláta sanctífices, quo olim in discípulos
insufflásti credéntes; sicque nos participatióne hóstiæ huius percipiámus méritum
sanctitátis, sicut illi te insufflánte adépti sunt verbum
prædicatiónis.
R/. Amen.
|
|
| Te præstánte, sancte
Dómine, quia tu hæc ómnia nobis indígnis servis tuis valde
bona creas, sanctíficas, vivíficas ac præstas nobis, ut sint
benedícta a te Deo nostro in sæcula sæculórum. R/. Amen.
|
|

| Ad
Orationem Dominicam / Introducción al Padre
nuestro |
| Omnis convéntus
domínicæ
plebis, qui ad peragénda paschális lætítiæ sollémnia
convenístis, pace illa qua hódie dudum iánuis clausis
intránte Dómino discipulórum corda firmáta sunt, vestrórum
étiam ábdita péctorum
roboréntur, quo in peragéndis paschálium sacramentórum
offíciis, pacificáti per sánguinem crucis, proclamémus e
terris: |
|

| Benedictio /
Bendición |
Christus
Dóminus, qui octávo post resurrectiónem die obserátis óstiis
suis se demonstrávit discípulis, ignorántiæ obícibus abdicátis:
contemplándum se præbeat sénsibus vestris.
R/. Amen. |
|
Quique illis hódie insufflándo
Spíritum cóntulit Sanctum, in vos respiciéndo cæléstis grátiæ
cónferat donum.
R/. Amen. |
|
Quo celebritátem paschálem pia
consummántes devotióne, et fide probábiles et ópere inveniámini
apud Deum indesinénter felíces.
R/. Amen.
|
|
Per misericordiam ipsius Dei
nostri, qui est benedíctus et vivit et ómnia regit in sæcula
sæculórum.
R/. Amen. |
|

Cantus
ad Accedentes / Canto de Comunión
(Sicut
in Hilaria Paschæ / Como en el Domingo de
Resurrección) |
Mt
28,2-10 |
| Gaudéte pópuli
et lætámini. Ángelus sedit super lápidem
Dómini, ipse vobis evangelizávit. Christus
surréxit a mórtuis Salvátor mundi et replévit
ómnia suavitáte. Gaudéte pópuli et
lætámini. |
Alegraos, pueblos,
saltad de gozo. Un ángel del Señor se sentó
encima de la piedra y trajo la buena nueva. Ha
resucitado de entre los muertos Cristo el
Salvador del mundo y su olor ha inundado la
tierra. Alegraos, pueblos, saltad de gozo. |
| V/. Et accédens
revólvit lápidem et sedébat super eum: erat
autem aspéctus eius sicut fulgur et vestiménta
eius sicut nix. |
V/. Y acercándose corrió
la piedra y se sentó encima: su aspecto era de
relámpago y su vestido blanco como la nieve. |
| R/. Christus surréxit
a mórtuis et replévit ómnia suavitáte. |
R/. Cristo ha resucitado
de entre los muertos y su olor ha inundado la
tierra. |
| V/. Nólite timére
vos, scio enim Iesum qui crucifíxus est
quæritis non est hic, surréxit enim sicut
dixit. |
V/. Vosotros no temáis,
ya sé que buscáis a Jesús el crucificado: No
está aquí. Ha resucitado, como había dicho. |
| R/. Christus surréxit
a mórtuis et replévit ómnia suavitáte. |
R/. Cristo ha resucitado
de entre los muertos y su olor ha inundado la
tierra. |

| Completuria
/ Oración
conclusiva |
Explétis Dómine, in
hac sancta sollemnitáte nostræ servitútis
offíciis, grátias tibi laudésque
deférimus dono tuæ miseratiónis adiúti.
Precántes te, Deus, ut a peccátis nos
ábluas et in tuis semper láudibus
exsultáre concédas.
R/. Amen. |
Acabados,
Señor, en esta sagrada solemnidad, los
oficios de nuestra servidumbre, te damos
gracias y te alabamos, fortalecidos con los
dones de tu misericordia. Te suplicamos,
Dios, que nos purifiques de nuestros pecados
y nos concedas alegrarnos siempre en tus
alabanzas.
R/. Amén. |
Per misericórdiam tuam,
Deus noster, qui es benedíctus et ómnia
regis per ómnia semper sæcula sæculórum.
R/. Amen. |
Por tu
misericordia, Dios nuestro, que eres bendito
y todo lo gobiernas por los siglos de los
siglos.
R/. Amén. |

1. Las
partes variables de la misa que aquí se exponen (textos
eucológicos, cantos y lecturas) junto al Ordinario (Liber Offerentium
u Oferencio)
permiten componer la misa completa. Los textos latinos
son los oficiales y están tomados del Missale
Hispano-Mozarabicum I y del Liber Commicus I.
Los textos bíblicos en español están tomados de La
Santa Biblia, edición San Pablo.
La traducción de la oración post gloriam está tomada del Manual
de liturgia hispano-visigótica o mozárabe del P. Germán Prado, OSB,
Ed. Voluntad, Madrid 1927, pp. 76-77 y la de la oración completuria
de la misa del Domingo III de Pascua.
(Se
recuerda que hasta la fecha no existe misal oficial en español).
2. El Misal
indica Jn 20,29; Ap 5,13.
3.
El Misal indica
Lc 24,36.
4. El Misal indica
1 Mac 4,48-57; 13,47-52. |