A socieda

O mundo güe en diya, ¿como ye?, a mi no me cuaca, ixo lo tiengo esclatero, ¿por que?, porque ye un mundo an la chen nomas se especializa en una cosa y no sabe fer cosa mas, para desmbolicar a nuestra vida, amenistamos de un camaton de materias primas y de chen que faiga as cosas. que implica isto, que en el inte que una parti de toz ixo que amenistamos, falla, se rompe la cadena, y toz se quedan si saber que fer, y superddependizaus de ixo que no podeban fer.

Por otro costau, a chen no busca ser millor presona, ni pensamos en algo mas gran que nusatros, nomas pensamos en satisfacer os nuestros deseyos materials, si no perseguimos algo superior a nosotros, está claro que no vamos a superarnos, y charrando a ran presonal, a yo no me imple ixa bida que nomas se'n fa d'o material, bi ha cualcosa mas, ixo ye esclatero, si no estaria una bida gueda. Estamos en una vida (la que se vive principalmente en la sociedad) en la que no hay nada trascendenmtal, todo es vacío, sin sentido, ista vida no nos llleva a ningún lado que no conozcamos, y no nos llena interiormente, porque si, tenemos interior, aunque la ciencia (la religion de nuestros dias, porque tot le monde cree ciegamente lo que esta diz, lo cual es contradictorio con el espiritu cientifico en si mesmo) no lo haya demostrado todavía, existe algo más que el cuerpo y lo de fuera, existe algo que esta dentro de nosotros que si femos los ejercicios de diya a diya trobar de ascuitarlo, nos daremos cuenta de que nos diz cosas, y cuando nos sentimos bien interiormente, porque le hemos feito caso, paramos cuenta que ixo sí que nos plena, sin embargo esta sociedad, como digo, se olvida totaltemente de esa parte de nusatros.

Risantli (2011)

tornar